ویژه ها
خانه » سبک زندگی » الگوی زندگی » خود ارضایی از منظر انسان شناسی

خود ارضایی از منظر انسان شناسی

ما در این مقاله بنا داریم با رویکردی علمی به مسئله خود ارضایی بپردازیم.

مقدمه

غرایز جنسی بخشی از طبیعت انسانی را شکل می دهند و افراد نیز در مسیر رشد خود به صورت غیر ارادی و نا آگاهانه با آن مواجه می شوند. البته عنوان شهوت اعم از غرایز جنسی است و امیال دیگر انسان را نیز دربر می گیرد. ما در این مقاله پیرامون نحوه پاسخگویی به این غریزه سخن خواهیم گفت.

نیاز و غریزه

انسان از بدو تولد با نیاز های مادی و غیر مادی طبیعی گوناگونی رو به روست مانند خوردن، آشامیدن، پوشش، محبت مادری و امثال آن. پاسخ ندادن یا هرگونه پاسخ ناقص موجب مشکلاتی در مسیر رشد جسمانی، عاطفی و روحی او می شود. نیاز جنسی نیز از جمله نیاز های طبیعی انسان که در دهه دوم عمر او به صورت جدی مطرح می شود که اگر با پاسخ صحیح رو به رو نشود ضربات مختلفی به انسان می زند که جسم و روح او را نیز آشفته می کند. حال پرسش این است که پاسخ صحیح به غرایز و نیاز های جنسی چیست؟

البته شایان ذکر است مواردی مثل پرسش از این که من از کجا و چگونه آمده ام در دهه اول زندگی  کنجکاوی جنسی نیست. زیرا نوعی سؤال از آغاز هستی خود می کند که بیشتر به جنبه فطری و روحانی انسان مربوط است تا طبیعت وی. کودکی که هیچ اطلاع از مسائل جنسی ندارد را نمی توان متهم به کنجکاوی جنسی کرد. چنانکه آشنایی وی با اعضای جنسی در دهه اول عمرش دلالت بر واکنش جنسی کودک نمی کند بلکه او اساسا در آن سنین غریزه شکل گرفته جنسی نداشته و صرفا به شناخت اعضای بدن خود اقدام می کند.

غرایز جنسی و جنبه اجتماعی انسان

طبیعت انسان به گونه ای است که شرط بقای خود را با حضور در اجتماع می بیند بنابر این برای مراعات نظم و اخلاق و حقوق باید محدودیت های ناشی از آن را نیز بپذیرد. بنابر این برای رفع نیازهای جنسی باید مصالح عمومی جامعه را نیز در نظر گرفت. برای مثال زنا و همجنس گرایی با حفظ نهاد خانواده که از نهاد های اجتماعی و ارکان جامعه است تعارض دارد. از همین رو عقل حکم می کند تا روابط جنسی به شکلی تنظیم شود که نظام خانواده بدون هیچ خیانت جنسی حفظ شود.

اما خود ارضایی با دیگر روش های ارضا متفاوت است زیرا آن روش ها دو طرفه است و اثر اجتماعی آن مستقیم است اما خود ارضایی جنبه شخصی دارد اما در عین شخصی بودن بی ارتباط با جامعه نبوده است و به صورت غیر مستقیم تأثیر خود را خواهد گذاشت. زیرا نتیجه و ثمره خود ارضایی، نوعی ازدواج با خود است و این انزوای فردی با چنین شکلی تأثیر منفی خود را نسبت به نهاد خانواده نشان خواهد داد.

غرایز جنسی و رشد انسان

بدیهی است که اصلی ترین چیز در انسان، تکامل و رشد همه جانبه اوست. انسان علاوه بر رشد بیولوژیک به رشد روحانی نیز نیاز دارد و به نظر می رسد لزوم کمال بشر از مهمترین دلایل لزوم مدیریت رفتاری وی در حوزه نیازها و غرایز است. غرایز جنسی نیز از این قاعده مستثنا نبوده و بایستی مدیریت و کنترل شود. آیا می توان با وجود خود ارضایی و مهارگسیختگی شهوانی این راه کمال را گذراند؟ و البته لذت معنویت نیز بسیار زیباتر است، امتحانش ضرر ندارد….

*حجت الإسلام سیدمحمد طباطبائی، پژوهشگر انسان شناسی فلسفی، حقوق بین الملل و جامعه شناسی، حوزه علمیه قم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

داغ کن - کلوب دات کام محبوب کن - فیس نما